![]() |
![]() |
|
| عاشقانه های من |
|
ما اينجاييم وخدا آنجا و بين ما آتش . آتش نميگذارددستمان به خدا برسد ما اينجاييم و خدا آنجا و بين ما دريا . دريا نميگذارددستمان به خدا برسد. گاهي اما براي رسيدن به او نه اطاعت به كار مي آيد،نه عبادت ، نه ذكر و نه دعا،نه التماس و نه استغفار تنها بيباكي استكه بكار ميآيد. بيباكي عبور از آب و بيباكي گذشتن از آتش گذشتن از آتش، اما نه به اميد آن كه آتش گلستان شود وتو ابراهيم گذشتن از دريا، اما نه به اميد آنكه دريا شكافته شود وتو موسي آتش را به اميد سوختن گذشتن و دريا را به اميد غرق شدن جاده ايمان خطرناك است پر آب و پر آتش. مسافراني بي پروا ميخواهد. آنقدر بيپروا كه پا بر سر همه چيز بگذارند و از سر همه چيز بگذرند. از سر دنيا و آخرت،از سر بهشت و جهنم. آنان كه ميترسند از لغزيدن و مي ترسند از افتادن به راه ايمان نميمانند. ايمان را به جسارت بايد پيمود نه به ترس.زيرا خداوند آن سوي جسارت است نه اين سوي ترديد و ترس گفتاري از عارف رباني شيخ خرقاني |
|
+ نوشته شده در
جمعه نوزدهم مهر 1387ساعت 15:8 توسط حمید |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 |
| پیوندها |
|
انجمن ادبی ققنوس |
|
RSS
|