شاید توانایی به دنبالت اومدن  رو نداشته باشم..

کنارم قدم بردار و همراه و دوستم باش ..

درخت را به نام برگ
بهار را به نام گل
ستاره را به نام نور
کوه را به نام سنگ
دل شکفته ی مرا به نام عشق
و مرا به نام کوچکم صدا بزن

وقتی که پرنده کوچک از کنار گل زیبا رفت و برنگشت
گل خیال کرد که پرنده بیوفا بود و به دنبال گلی دیگر رفت
اما گل خبر نداشت که پرنده در قفسی اسیر است
و در قفس نیز به یاد او آواز سر می دهد.
حتی گل خبر نداشت که پرنده باور دارد پرنده بودن خود را هم مدیون گل است.
و گل این را هم نمی دانست که پرنده تا همیشه او را دوست دارد.
حتی در قفس...!

شاعر : اقبال لاهوری